เนี้ยในที่สุดก็สอบเสร็จ ส่งงานเสร็จ

 

แล้วก็มานั่งใจหายกัน

 

สี่ปีแล้วอ่ะ

 

ผ่านไปแล้วเร็วจริงๆ

 

แถมต่อจากนี้ก็จะไม่ได้มานั่งคุยกัน

 

เที่ยวด้วยกัน เมาด้วยกัน เรียนด้วยกันอีกแล้ว

 

การเป็นผู้ใหญ่ มันช่างน่ากลัว

 

เหมือนชีวิตเล็กๆ ต้องไปอยู่ในโลกกว้างที่ไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง

 

ผู้คนมากมาย การเริ่มต้นอะไรใหม่ไม่ได้ง่ายเลย

 

การรู้จักคนที่ไม่คุ้นเคย ความรับผิดชอบที่ต้องมีในการงาน

 

หวั่นใจสุดๆ

 

ชีวิตนอกรั้วมหาวิทยาลัยไม่ได้ง่ายเลย

 

แงๆๆๆๆ

 

****************

 

เพื่อนๆที่รัก หลังจากนี้ไม่รู้จะมีอะไรเกิดขึ้นเนาะ

 

เราจะยังคงเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมหรือเปล่าไม่รู้

 

วันนี้เราอาจจะยังเป้นเพื่อนกัน

 

แต่วันหนึ่งข้างหน้าเราอาจจะเป็นแค่เพียงคนรู้จักกันก็ได้

 

ไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้นเลย

 

หวังว่าสิ่งเหล่านั้นมันคงจะไม่เกิดขึ้นกับเรานะ

 

รักแกว่ะ บรรณารักษศาสตร์ สารสนเทศศึกษา รุ่นที่ 42 รหัส 46 ทุกคน

 

จากฉันเพื่อนแก

 

เงียบเหงาคับพี่น้อง

 

คนไม่มีคู่ก็เงี้ย

 

ตื่นมาก็ไปสอบ

 

เย็นมาก็นั่งง่าวอยู่ที่หอ

 

แต่ก็ไม่เหงาซะทีเดียว

 

นั่งกินข้าวกะพี่ข้างห้องแล้วก็ชนสปายกันสามคน (รูมเมทปอด้วย)

 

พร้อมกับปั่นงานส่งอาจารย์ต่อ

 

เป็นอะไรที่สนุกเหลือเกิน

 

ขอบคุงสำหรับแมสเสจจาก p ที่ส่งให้ก่อนสอบ มีกำลังใจทำข้อสอบอีกแยะ

 

ขอบใจ Y ที่ส่งแมสเสจมาตอนเย็นนึกว่าลืมกูซะแย้ว

 

และ T ที่ส่งมาตอนเกือบเช้าของวันที่สิบห้า

 

บ้านอยู่เมการึไง เลยเพิ่งวาเลนไทน์

 

แต่ไงก็ขอบใจอ่ะ

 

ฝากความรักให้เพื่อนๆทุกคน

 

ปีนี้มะได้ส่งแมสเสจให้ ไม่มีตังคงเข้าใจ

 

ยังไงก็รักเสมอจ้า

 

จุ๊ฟๆ

จะสอบพรุ่งนี้แล้ว

 

งานไม่เสร็จอีกหลายชิ้นเลย

 

รู้สึกเหมือนจะไม่สบาย

 

สู้ๆนะปอโกะ

 

อาจารย์คงจะกรุณามั้งละ

 

อวยพรให้เพื่อนๆ โชคดีในการสอบนะ

 

สู้ๆ