PorKo's profile~~Merenwen Súrion~~PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
April 25 เพลงกับอารมณ์อารมณ์กับเพลงมักจะเป็นของคู่กันนะ
ไม่ว่าจะอารมณ์ไหนดีเจเปิดเพลงก็เหมือนจะรู้ใจ
เวลาเศร้าๆ ก็เปิดเพลงเศร้าติดกันอยู่นั้นแหละ
เวลาอินเลิฟก็เปิดแต่เพลงที่ชวนให้คิดถึงเขาคนนั้น
เหมือนกับดีเจรับรู้ได้เลยว่าเรากำลังอยู่ในอารมณ์ไหน เก่งจริงๆ
ช่วงนี้นะเพลงที่ชอบก็เป็นเพลงดูเหงาๆ เศร้าๆ เหมือนโดนทิ้ง
เช่นเพลงคนแปลกหน้าที่เป็นเพลงในสเปซตอนนี้
คือมันให้ความรู้สึกเหมือนกะลังโดนมองข้ามดีอ่ะ
"น้อยลง ความรู้สึกดีๆดูน้อยลง ทุกที
ไม่รู้ว่าเหลือเท่าไหร่
น้อยใจ ต่อให้พยายามสักแค่ไหน
แต่ดูเหมือนว่าความเข้าใจก็ยิ่งน้อยลง ไป
มีอะไรอยู่ในใจเธอ ไม่รู้
สิ่งใดที่เธอนั้นคิดอยู่
สายตาเธอเหมือนไม่รู้จักกัน แล้ว
เป็นคนอื่นไปแล้วจริงๆ
หรือว่าเธอแกล้งทำ
ฉันเป็นคนแปลกหน้าของเธอเมื่อไหร่
ช่วยบอกให้เข้าใจ
เป็นคนอื่นไปแล้วจริงๆ หรือว่าเธอลืมไป
เธอลืมไปแล้วว่าเรารักกัน ใช่ไหม
คนแปลกหน้าคนนี้ ยังรักเธออยู่ จำไว้" คนเราถ้าไม่เจอกันนานๆ
ความรู้สึกที่มีให้กันก็จะลดลงๆ
จนวันหนึ่งก็พบว่ามันไม่เหมือนก่อนซะแล้ว
คนเรามักจะชอบพูดเสมอว่าจะไม่เปลี่ยนแปลง
หรือว่าเป็นคนที่กลัวการเปลี่ยนแปลง
แต่ในความเป็นจริง คนเราเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
เปลี่ยนแปลงเพราะสภาพแวดล้อมพาไป
เปลี่ยนแปลงเพราะโตขึ้น
เปลี่ยนแปลงเพราะไม่ชอบตัวตนที่เป็นอยู่
ไม่ว่าจะเปลี่ยนเพราะอะไร
จะปฎิเสธไม่ได้หรอกว่าตัวเราไม่เคยเปลี่ยน
....
..
มาต่อกันที่เรื่องเพลง
ที่ช่วงนี้ชอบเพลงนี้ก็เนื่องมาจากโทรสับแหละ
เพราะอย่างน้อยวันนหนึ่งก็จะมีพี่ๆ เพื่อนๆ
โทรมาหาอย่างน้อย 2- 3 คน
แต่นี่เวลาผ่านไปสามวันแม้แต่มิสคอลก็ยังไม่มี
อาการนี้เกิดขึ้นได้กับคนที่ติดโทรสับอย่างรุนแรง
ตัวอย่างง่ายๆก็มีให้เห็น ก็เหมือนกะไอ้คนเขียนเนี้ยแหละ
ปิดเครื่องโทรสับแค่2-3 ชั่วโมง
มันกระสับกระส่ายอยู่ไม่สุขเลยจริงๆ
เมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่มีใครโทรหาแบบนี้ก็เฮิร์ทละ
เผอิญพี่ที่บ้านเกิดอาการเดียวกัน
ไม่รู้ทำไงดีเลยมิสคอลหากันเอง
ตาหลกเป็นบ้า - -"
นั่งด้วยกันแต่โทรหากันและกัน
แต่ชีวิตก็ไม่อับโชคมากนัก
มีคนส่งแมสเสจให้เราด้วย
อันนี้ก็ต้องขอบคุณเพื่อนนุ่น พี่เจี๊ยบ นะกั๊บ
ไม่งั้นปอคงต้องลงแดงตาย
ไม่ได้คุยได้แมสเสจก็ยังดี
++++++++++++++
ถ้าพูดถึงเพลงเหงาๆก็คงต้องเพลงนี้
"อยู่ดีๆก็อยากร้องไห้" ของตอง
"ลมพัดมาแค่เพียงเบาๆ ดาวทุกดวงก็ดูสวยดี ทุกอย่างดูดีกว่าทุกวัน
เพลงที่เคยหลงลืมมันไป กลับไปหามาฟังทั้งวัน ปลอดปลดอารมณ์ ปล่อยให้มันลอยหายไป ฟ้าเดิม ๆ แต่คืนนี้กลับดูสวยจัง ได้แต่นั่งอยู่ตรงนี้ กับใจที่มันอ้างว้างเหลือเกิน อยู่ดีๆ ก็อยากร้องไห้ ไม่รู้ว่าเป็นอะไร เกิดเหงาอะไรขึ้นมา อยู่ดีๆ ก็อยากร้องไห้ น้ำใสๆ ก็รินจากตา มันเหงา ไม่รู้ทำไม มันเหมือนใจรอใครบางคน แต่ว่าเขาไม่มีตัวตน ก็อยากมีคน นั่งมองดาวกับฉันบ้าง ใครบางคนคนนั้น คนที่เป็นห่วงฉันอยู่ตรงไหน. ฟังเพลงนี้เมื่อไหรน้ำตาแอบซึมทุกที
ห้องกว้างๆ เปิดเพลงเบาๆ เสียงของพัดลมที่หมุนวน
เตียงขนาดนอนสองคน มองออกไปข้างนอกระเบียง
แสงไฟสลัวๆ ของสองข้างทางรอบๆถนน
ดูแล้วน่าใจหายดีเน้อ
หากวันไหนฝนปรอยๆอีก
ฮือๆๆๆ
จะทนอยู่คนเดียวไม่ไหวแล้ว
ต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเพื่อนด่วนๆ
แล้วถ้าเกิดโทรไปไม่มีใครว่างนะ เกิดอาการเฮิร์ทสุดๆ
ก็ไม่ใช่แค่ว่าอยู่คนเดียว เกิดอาการเหงาๆแล้วฟังเพลงนี้แล้วเฮิร์ท
เวลาอยู่กะเพื่อนที่หอก็เกิดอารมณ์เหงาได้เหมือนกัน
เพ้อๆไปคนเดียวอะไรเงี้ย
แต่พอเปลี่ยนเพลงก็หายจากอาการเหงาอะไรเงี้ย
5555+
+++++++++++
เวลาเห็นคนอื่นอินเลิฟ หรือตัวเองอินเลิฟจะนึกถึงเพลงอะไร
สำหรับปอคิดถึงเพลง minute of Love ของอาร์มแชร์
ฟังแล้วแบบรู้สึกว่า ความรักทำให้คนมีความสุข
โลกทั้งใบมันไม่ใช่สีชมพูหรอกนะ
แต่ปอรู้สึกว่าโลกเหมือนสีลูกกวาดที่ดูสดใส
ไม่ว่าเราจะมองอะไร ทำอะไรก็ดูสวยสดกว่าที่เคย
"ถ้าโลกนี้นั้นมีแค่ใครสักคนหนึ่ง ให้คิดถึงกันทุกวัน
จะทำให้หมดคำถาม ...ตลอดไป "
แค่เราได้คิดถึงกันก็มีความสุขแล้ว
ความรักแบบี้สิ ไม่ต้องไขว่คว้า
ไม่ต้องคอยหึงหวง แค่เราเข้าใจกัน
อยู๋เคียงข้างกันไปก็มีความสุขแล้ว
"วันที่จับมือกัน เธอกับฉันนั้นลืมบ้างไหมว่าเมื่อไหร่
จำอะไรได้บ้างไหม ว่าสุดท้ายอะไรที่ทำให้ได้พบกัน แล้วใครรักใครก่อน ไม่รู้ว่าเรารักกันเมื่อไหร่ แต่ความรู้สึกของฉันวันนั้นเท่านั้น ( มันได้ตอบคำถาม ) บอกกับฉันว่าเธอคนนี้ ( อยู่กับฉันบนโลกใบนี้ ) และนับตั้งแต่นาทีตรงนั้น ที่ฉันเพิ่งรู้ว่ารักเธอ ก็อยากให้รู้ว่านับตั้งแต่วันนั้นทุกวินาทีของฉัน บอกกับฉันว่าโลกนี้มีเธออยู่ เพราะฉันไม่เคยรู้สึก อะไรมากมายเท่านี้ ก็อยากให้รู้แม้จะอยู่ห่างไกลถึงแม้จะอยู่ตรงไหน ถ้าโลกนี้นั้นมีแค่ใครสักคนหนึ่ง ให้คิดถึงกันทุกวัน จะทำให้หมดคำถาม ...ตลอดไป อยู่ด้วยกัน และอยู่ข้างข้างกัน บนโลกใบนี้ อยู่ด้วยกัน และอยู่ข้างข้างกันตลอดไป " อารมณ์รักๆ ก็ต้องมาด้วยแบบอกหักๆสิเน้อ
ในความเป็นจริงไม่เคยอกหัก เพราะไม่เคยรักใครจิง
อ่ะ!! ไม่ใช่แบบนั้นนนน
อกหักเหรอ ปอคิดว่าเป็นเรื่องของการไว้ใจกันไม่ได้อ่ะนะ
ก็คือไว้ใจไม่ได้และไปด้วยกันไมได้
อาจจะด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป หรือการกดดันกันมากเกินไป
เพลงที่โดนใจก็คงจะเป็น เริ่มจากร้อย ของ พิงค์
"เกิดอะไรกับเธอถึงเป็นอย่างนี้
จากความรักให้ฉันที่เริ่มจากร้อย ค่อยๆทำหล่นหาย เลือนหายไปตามเวลา และไม่นานคงสูญสิ้นไป เคยทุ่มเทความรักให้ฉันหมดใจ สิ่งที่เธอให้ฉันมากมายก็รู้ เธอมาทำให้รักของฉันที่เริ่มจากศูนย์ มันเพิ่มขึ้นทุกวันจนเต็มดวงใจ รักเธอเริ่มจากร้อย นับวันนานไปยิ่งน้อยลง ฉันต้องทนเจ็บช้ำเฝ้าดูความรักที่สวนทาง ฉันอยู่อย่างอ้างว้าง เจ็บปวดใจและเหงาเกินทน ความรักเธอหมดลง วันที่ฉันรักหมดใจ ช่วยบอกหน่อยได้ไหม ต้องทำอย่างไร กับตัวตนที่แท้ของเธอแบบนี้ เมื่อเธอได้หมดแล้ว หมดแล้วก็ไม่ใยดี เธอช่วยบอกวิธีให้ฉันทำใจ รักเธอเริ่มจากร้อย นับวันนานไปยิ่งน้อยลง ฉันต้องทนเจ็บช้ำเฝ้าดูความรักที่สวนทาง ฉันอยู่อย่างอ้างว้าง เจ็บปวดใจและเหงาเกินทน ความรักเธอหมดลง วันที่ฉันรักหมดใจ ใจดวงนี้ จะทนได้เท่าไร หัวใจแตกสลาย ที่แท้เธอแค่มาทำให้รักเธอ เธอก็ทิ้งไป ฉันอยู่อย่างอ้างว้าง เจ็บปวดใจและเหงาเกินทน ความรักเธอหมดลง วันที่ฉันรักหมดใจ" ฟังที่ไร จุกอกทุกที
คนเราเมื่อคนหนึ่งเริ่มจาก 0 กับอีกคนเริ่มจากร้อย
เมื่อเห็นควาสำคัญของอีกฝ่าย จาก 0 มันก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
แต่คนที่เริ่มจากร้อยเห็นข้อเสียของอีกฝ่ายก็ค่อยๆลดลงเรื่อยๆ
ยอมรับข้อเสียของกันไม่ได้
ก็ย่อมไปหาคนใหม่ที่ทดแทนความรู้สึกได้ดีกว่า
อีกฝ่ายที่กำลังปรับใจเข้าหาก็ไม่รู้ทำไง
เพราะว่าสุดท้ายก็รักไปหมดหัวใจแล้วหนิ
"ความรักเธอหมดลง วันที่ฉันรักหมดใจ"
++++++++++++++
นี่ก็เปงเพลงบางอารมณ์อ่ะนะ
วันไหนฟังเพลงไหนก้เคลิ้มๆไปกะมันนะ
มีอีกหลายเพลงเหมือนกันที่ชอบ
แต่เน้นๆก็เปงพวกนี้ละนะ April 20 โอ้ความรักเพิ่งผ่านพ้นสงกรานต์ไปช่ายป่ะ
หลายๆคนเขาก็อัพเรื่องสงกรานต์ เรื่องไปเที่ยวกัน
ตอนแรกปอก็กะจะอัพเรื่องนั้นเหมือนกัน
แต่ไปๆมาๆ อยากพูดเรื่องนี้มากกว่า
สาเหตุมาจาก เจอเพื่อนๆ ที่ทั้งมีผัวมีเมีย และเคยมีทั้งหลายแหล
ก็พากันถามว่า ไอ้ปอตกลงมึงมีแฟนอ่ะยัง
ก็บอกไปว่าไม่มี มันก็ดันไม่เชื่อกันอีก
วันนี้เลยอยากจะมาพูดถึงสิ่งที่คิดอยู่นะ
คำว่าแฟนเรียกกันสนุกปากนะ
แต่ความรู้สึกจิงๆนี่สิ เป็นแฟนหรือเปล่า
คนอื่นอาจจะบอกว่า ก็แค่หนุกๆนะ จะจริงจังอะไร
แต่สำหรับปอ ปอคิดว่า..
ถ้าจะให้ความสำคัญกับใครสักคนก็น่าจะเป็นคนที่เราตัดสินใจแล้ว
ตัดสินใจแล้วว่าเขาจะมีความสำคัญต่อความรู้สึกของเรา
อาจจะไม่ใช่คนในสเปค
แต่เป็นคนที่ทำให้เราไม่เกิดความรู้สึกที่ว่าฝืน
ฝืนต่อการพยายามทำเป็นชอบ
ฝืนต่อการทนคบเพื่อคนอื่น
ฝืนแล้วทำให้ตัวเราเองอึดอัด
ไม่ชอบการฝืนเพราะฝืนได้ไม่นานเราก็จะทนไม่ได้
....
...
.
มาต่อเรื่องแฟน ก็คือคนที่ชอบๆกันมันก็มีบ้างอ่ะนะ
แต่ไม่ชอบถึงขั้นจะเป็นแฟน
หรือบางทีคบกะใครเขาก็ไม่ได้ขอเราเป็นแฟนหนิ
แล้วจะบอกว่าเป็นแฟนมันก็ไม่ได้ เด๋วหาว่าโมเม
บางทีไม่ทันคบเป็นแฟน เห้นนิสัย+สันดานแล้วไปกันไม่รอด
ก็เลิกก่อนเป็นแฟน แล้วจะเรียกว่าเคยมีแฟนได้ป่ะ??
มันเปงประเด็นที่น่าสนใจนะ ว่าป่ะ
++++
++
+
พูดไปๆ มาๆ ก็หาว่าเลือกมากอีก
เอ้าคนเราจะคบใครสักคนก็ต้องเลือกหน่อยดิ
เลือกคนที่ไม่ถึงกับต้องดูแลเราตลอดเวลา
แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นภาระของเรา
เลือกคนที่ห่วงใยเรา แต่ไม่ใช่หึงหวง
เลือกคนที่เข้าใจเรา ไม่ใช่ตัดสินใจแทนเรา
เลือกคนที่เรามั่นใจว่าเขาจะไม่ทำให้เราเสียใจ
หรือเสียใจน้อยที่สุด (ถ้ามันเป็นเหตุสุดวิสัย)
เลือกหน้าตาที่ไม่ถึงกับหล่อ แต่ไปวัดไปวาแล้วหมาไม่เห่าไม่กัด
ผิดตรงไหน ที่เลือกมาก???
-------
----
-
สักพักเพื่อนก็จะบอกว่าเออกูขัดคานรอไว้ให้ละ
เออดิ ขัดไว้เลย
สาบส่งแช่งเหลือเกิน
ใช่ว่าอยากอยู่เป็นโสดเมื่อไหรละ
แต่ถ้าจะคบกะใครสักคนแล้วทุกข์ใจ (อย่างมึงแหละ)
กูก็ยังไม่คบใครดีกว่านะ
ดูๆ กันไปก่อน
เพราะด้วยความเป็นจริงก็ไม่แน่ใจหรอก
ว่าอนาคตจะเป็นไง
อาจจะได้เจอคนที่กูรักแต่รักเขาข้างเดียว
หรือกูอาจจะเลือกคนที่รักกูก็ได้
+++
++
จากวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นพรุ่งนี้ 1 เดือน หรือ 1 ปี
กูอาจจะเปลี่ยนความคิดได้เสมอ
อย่าคาดหวังเลย กูไม่รู้อนาคต
ปล. อ่านมาแล้วก็งงละสิ ไม่ต้องแปลกใจ เพราะปอก็ยังไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
April 10 ระยอง ทำบุญบ้าน สัปดาห์หนังสือ ดูหนัง ถ่ายสติ๊กเกอร์เมื่อ 31 มีนา ไปเชงเม้งมา
ตื่นตี3 นั่งรถไประยอง
ไหว้เสร็จก็เกือบ 10 โมง
ไม่ได้มีเชื้อจีนกะเขาหรอกนะ
แต่ไปกะเพื่อนนะ
หลังจากไหว้เสร็จก็ไปปราจีน กินข้าวแล้วก็กลับมาระยองต่อ
ไปหาดแม่พิมพ์ ตรงสวนสน
ครั้งแรกขอกงารเห็นทะเล
เล่นบานาน่าโบ๊ต
ว่ายน้ำไม่เป็นแต่จะเล่น
พอเขาทิ้งตรงน้ำ สำลัก เค็มชะมัด
ว่ายน้ำไม่เปง ลำบากเพื่อน ลากขึ้นเรือ
เหนื่อย แต่สนุกดี
++++
วันอาทิตย์ทำบุญบ้าน
ตื่นแต่เช้า กับข้าวเพียบ
กวาดบ้าน ถูบ้าน
พระมาตอน10โมง
สวดเสร็จ กินข้าว
ตอนบ่ายเมาเหล้า
ตอนเย็นไปสัปดาห์หนังสือ
เหนื่อย พักผ่อน วันจันทร์ทำงาน
++++
วันจันทร์ ไปสัปดาห์หนังสือกับที่ฝึกงาน
ร้อน เหนื่อย หนัก
กลับถึงบ้านสลบ
แถมหมดตังค์กะหนังสือไปเยอะมาก
+++++++
วันที่เสาร์ที่ 8
ไปสัปดาห์หนังสือ...อีกแล้ว
หมดเงิน...อีกแล้ว
ไปดูหนังต่อ
ลาง-หลอก-หลอน
น่ากลัวดี ชอบ (โรคจิต)
ดูเสร็จ ไปถ่ายสติ๊กเกอร์
แอม-ปอ-ไปป์
ตาหลกดี
ตอนดึกไปเที่ยวกับพี่
โปไซดอน
ไม่หนุกเลย นั่งหลับ
ปวดท้อง เซ็งสาดดดดดด
กลับบ้าน หลับ
เหม็นบุหรี่ มากๆ (ไม่ได้สูบ)
กลิ่นติดผม ติดตัว จะอ้วก
แต่ไม่ไหวแล้ว นอนก่อนดีฟ่า
+++++
วันอาทิตย์
ตื่นขึ้นมา งัวเงียๆ
ไม่มีไรทำ หลับต่อ
ฝนตก ไปงานศพไม่ได้
รออาบน้ำ น้ำไม่ไหล
กว่าจะได้ไป ก็สายแล้ว
ถึงตอน 6โมงกว่า
นั่งได้แป๊บเดียวก็กลับ
ถึงบ้าน เกือบสามทุ่ม
เหนื่อยมากมาย
เวลาพักผ่อนอยู่ที่ไหน???
ไม่เห็นได้พักเลย |
|
|