PorKo's profile~~Merenwen Súrion~~PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    May 30

    คิดถึงอีกแล้ว

    ยังจำประโยคเดิมจากหนังสือเล่มหนึ่งได้จับใจว่า
     
    "ความคิดถึงเป็นส่วนหนึ่งของความรัก"
     
    ดูเป็นความคิดด้านสว่างเนาะ
     
    ทั้งที่บางทีเราคิดถึงใครสักคนอาจจะเพราะความเกลียดก็ได้
     
    ไม่อยากพบ ไม่อยากเจอ แต่บางทีก็อดคิดถึงไม่ได้
     
    คนที่เราเคยรัก คนที่เราหักอกเขา และคนที่หักอกเรา
     
    ความเศร้า ความสิ้นหวัง และการคิดถึงอดีต
     
    มักจะทำให้เราคิดถึงสิ่งเหล่านั้นอยู่เสมอๆ
     
    ***************
     
    หลายวันก่อนเจอเพื่อนเก่าตอน ม.3
     
    จะบอกว่าเปงรักเก่า หรืออะไรยังไงดีไม่รู้
     
    ถ้าถามความรู้สึกตอนนั้นก็รู้สึกดีๆ ให้อ่ะนะ
     
    แต่ก็เปงตัวเองอีกแหละที่งี่เง่า ทำให้เขาเสียใจ
     
    Y-Y
     
    ที่บอกว่าเจอก็คือแบบว่าผ่านๆอ่ะนะ
     
    ไม่ได้เขาไปทักไม่ได้เข้าไปคุย
     
    แค่ขับรถผ่านกัน
     
    เขาก็คงจะจำเราไม่ได้ เพราะเราใส่หมวกกันน๊อค
     
    หรือก็คือมันไม่เหงหน้าเรานะแหละ
     
    แต่เราเหงมันเต็มๆ นั่งหลังรถกระบะ หันหน้ามาในทิศทางที่เราเหงได้เต็มๆ
     
    ก็อึ้งไปแป๊บนึง รถเกือบฝ่าไฟแดง - -"
     
    แล้วรถก็ผ่านเลยไป
     
    ความทรงจำเก่าๆ มันกูผุดขึ้นมาอ่ะนะ
     
    หลังจากไม่ได้คิดถึงมันมานานพอควร
     
    พยายามหาเหตุผลที่จะทำให้มันเปงคนผิดอ่ะนะ
     
    เลยทำให้เลิกคบกัน
     
    แต่ไปๆมาๆคนที่ผิดมันก็คือเราเต็มๆ
     
    ทำให้บางทีก็ไม่อยากคิดถึงมันเหมือนกัน 
     
    แต่พอได้เจอมันก็อดนึกถึงไม่ได้อยู่ดีเนาะ
     
    เพราะมันไม่ได้มีแต่ความทรงจำที่ไม่อยากนึกหนิ
     
    สิ่งที่สวยงามก็ยังคงมีอยู่
     
    สิ่งที่เหงในวันนั้น หน้าตายังคงเหมือนเดิม ขาวเหมือนเดิม
     
    แต่ผมยาวขึ้น โดยรวมเหมือนทุกอย่างจะยังคงเหมือนเดิม
     
    ความคิดถึงแรก แด่ความเจ็บปวดและความรัก (ที่เจ็บปวด)ครั้งแรก
     
    +++++++++++++++++++++++++++
     
     เพื่อน ไอเอสที่รัก
     
    ยังคงคิดถึงเพื่อนๆ หลายๆ คนอยู่เหมือนเดิม
     
    ก่อนนอนก็จะคิดถึง นั่งทำงานก็คิดถึง
     
    ยิ่งใกล้ถึงวันที่เดินขึ้นดอย ยิ่งอยากกลับไปเรียนเหมือนเดิมมากๆ
     
    คิดถึงสังขยาขึ้นดอย
     
    คิดถึงไอติม หน้าสวนสัตว์
     
    คิดถึงโค้งสะติวปิด ที่วิ่งกัน
     
    คิดถึงข้าวห่อที่มันไม่ค่อยอร่อย แต่กินกับเพื่อนๆแล้วรสชาติเยี่ยม
     
    คิดถึงคาบสัมมนาที่ค่อนข้างวุ่นวายแต่เราก็ผ่านกันมาได้
     
    คิดถึงคุงแม่ ที่ไม่ค่อยมีใครชอบ
     
    แต่เวลามีปัญหา ก็คอยออกหน้าแทนเรา (กรณีนุ่น ช่ายม่ะ)
     
    คิดถึงตอนไปว้ากน้อง แต่ไม่ค่อยมีเสียงกัน เพราะคืนนั้นไปแดนซ์กันจนไม่มีเสียง
     
    คิดถึงเมรีขี้เมา
     
    คิดถึงนุ้ยคุงที่ไม่ว่าดูกี่ทีก็เหมือนเดะม. ต้น
     
    คิดถึงอะไรๆๆ อีกมากมายที่บรรยายในที่นี้คงไม่หมด
     
    อีกตั้งนานหลายเดือนกว่าเราจะได้พบกัน
     
    ความคิดถึงที่มีคงท่วมท้นหัวใจ และไม่อาจเอ่ยออกมาเปงคำพูดได้
     
    เขาว่าคนเรามีสี่ห้องหัวใจ
     
    และควรจะรักใครได้เพียงคนเดียว
     
    แต่การที่เรามีเพื่อนที่รักมากมาย ฉันก็ยอมเปงคนหลายใจ
     
    ที่จะได้ซึมซับความรักมากมายที่ได้จากพวกเธอ
     
    "รักแกว่ะ"
     
    "แกมาบอกอะไรเอาตอนนี้"
     
    "ก็กูคิดถึงอ่ะ ฮือ ๆ "
     
    ++++++++++++++++++++++++++++
    May 18

    ได้งานทำแล้วจ้า

    เป็นบันนาเลิฟอยู่โรงเรียนสามัคคีวิทยาคม
     
    ตื่นตั้งแต่หกโมงเช้า
     
    ทำงานตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าเลิกห้าโมงเย็น
     
    เหนื่อยมากมาย
     
    แต่ก็มีเดะๆให้ดู พอเปงอาหารตา
     
    กิกิ
     
    มีสเพื่อนทุกคนนะ
     
    แต่ไม่ค่อยได้ไปเม้นให้
     
    เวลามีน้อยอ่ะ