PorKo's profile~~Merenwen Súrion~~PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
July 16 วันชื่นคืนสุข ณ เชียงใหม่ (รึป่าว)อย่างได้บอกๆ กันไปแล้ว
ว่าจะไปเท่วมาราธอน ที่ เชียงใหม่
ก็ได้ไปสมใจอยาก ออกแนวเหนื่อยๆ
กลับมาก็เปงไข้เลย เวงของกำแท้ๆ
แต่ก็หายดีแล้วคับไม่ต้องเปงห่วงนะพี่น้อง
****************
เริ่มการเดินทางจากการเลิกงานแล้วไปขึ้นรถที่ท่ารถเมล์เชียงราย
ฝนก็ทำท่าจะตก (ก่อนหน้านั้นมันตกมาแล้วสองรอบ)
อาจจะเปียกขึ้นรถแหะคิดในใจ แต่ก็รอดไปได้อย่างหวุดหวิด
พอขึ้นรถก็กะว่าจะหลับให้สบายอารมณ์ซะหน่อย
ไอ้คนข้างหลังก็คุยโทรศัพท์เสียงดัง มะใช้แค่ประเด่วประด๋าวนะ
พี่ท่านเล่นคุยตั้งแต่ก้าวขึ้นรถ จนพี่แกลงรถ
ยกเว้นแค่ตอนไม่มีสัญญาณแค่นั้นแหละ ที่พี่แกจะหยุด
เหนื่อยก็เหนื่อย เพลียก็เพลีย นอนก็ไม่ได้นอน
สุดท้ายก็เลยอ้วกค่ะ แต่อ้วกแบบไม่มีอะไรอ้วกอ่ะ
ถ้าเพื่อนๆ คนไหนเคยมีอาการแบบนี้คงเข้าใจว่าทรมานมากแค่ไหน
อยากหันหลังไปด่าเหมือนที่เพื่อนๆ บอกเหมือนกันนะค่ะ
แต่อารมณ์นั้น ทรมานสังขารตัวเองไงไม่รู้
และถ้าหันไปคงเวียนหัวอีกแน่ๆ ชีวิตอันรันทด
และในที่สุดก็ถึงอาเขต แม่งได้หลุดพ้นจากไอ้เชี่ยนี่สักที
นั่งรอไปป์มารับประมาณ 15 นาที แล้วก็ไปหาอะไรกิน
ก็ไปกินข้าวหมกไก่ แถวช้างเผือก
เจอเดะปี 1 วิจิตร มานั่งด้วย (ที่นั่งมันเต็มอย่าคิดมาก)
มีเรื่องฮา เราก็แบบเหงน้ำซุปถ้วยเดียว
กลัวน้องเขาไม่กล้ากินด้วย ก็เลยสั่งเพิ่มอีกด้วย
ปรากฎว่าน้องเขาไปเอามาอีกถ้วย
คราวนี้โต๊ะก็เลยเต็มไปด้วยน้ำซุป (แอบฮา)
หลังจากนั้นก็ไปหลับไปนอนหอไอ้เมย์
ขอบคุงเพื่อนมาก กว่าจะได้นอนก็เที่ยงคืน อีกวันต้องตื่นเช้าอีก จะบ้าตาย
@@@@@@@@@@@@@@@@@@
อีกวันตื่น หกโมงกว่าๆ มั้งจำไม่ได้แล้ว
แล้วก็เวิ้นๆ กัน รอคนนั้นคนนี้ รอซื้อข้าว รอนั่นรอนี่
กว่าจะออกเดินทางได้จริงๆ ก็เก้าโมง
ก็เดินกันได้สักห้าโลแหละ ที่เหลือไม่ไหวแล้วต้องเก็บแรงไว้ตอนกลางคืน
เสียค่ารถไปสี่สิบบาท รถติดโคตร ต้องเดินต่อ แล้วก็เจอรถเพื่อนจ๊างก็เลยติดรถขึ้นไปด้วย
พอไปถึงก็เวลากินข้าวแล้ว แต่ข้าวยังเดินทางมาไม่ถึง
(ไอ้แหนมมันนั่งรถไปกะที่รักมันและข้าวก้อยู่นั่น)
เลยกินข้าวก่อนเลย ร้านแถวนั้นแหละ
หลังจากนั้นก็ทำท่าเหมือนจะขึ้นไปไหว้พระธาตุ แต่สุดท้ายไม่ได้ไป
ไม่เข้าใจเหมือนกันว่างั้นจะไปกันทำไม
แล้วก็นั่งรถลง รถที่รักไอ้แหนมแหละ
ก็เก็บตก น้องๆ ได้ตามรายทาง (พี่ๆ เข้าใจว่ามันเหนื่อย)
หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน ไปหลับไปนอน
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
หลังจากนั้นปอก็เข้าไปหาพี่กอล์ฟในตอนเยงๆ หลังจากหลับได้พอประมาณ
พี่กอล์ฟไม่ค่อยสบาย ตอนนี้ไม่รู้ว่าดีขึ้นอ่ะยัง
ก็ขอให้หายไวๆ นะ
พี่กอล์ฟที่แสนจะใจดี ก็พาไปกินอาหารญี่ปุ่น (ที่ค่อนข้างลึกลับ)
แต่อร่อยสุดๆ ราคาประหยัดด้วย
ต่อจากนั้นก็ไปซิมบาร์
แรดๆ ตามประสา
เปงการฉลองวันเกิดให้ปอ กะจ๊าง
เกิดห่างกันวันนึงเลยฉลองพร้อมกันไปเลย
ไปป์ทำการจะเซอร์ไพรเค้ก อีกแล้ว
แต่บังเอิญปอออกไปโทรศัพท์แล้วเหงซะก่อน
ไปป์กะนุ่นเลยเซ็ง
แต่ก็ยังจะเซอร์ไพร
คนนี่ดูกันเต็มเลย
ยังไงก็ขอบใจเพื่อนมากๆนะ รักพวกแกเสมอเลย
หลังจากแรดมาได้ถึงตีหนึ่งกว่าๆ ก็กลับไปหลับไปนอน
แต่กว่าจะได้นอนก็ตีสาม (โอ้วววว ..... พระเจ้า)
+++++++++++++++
เช้าของอีกวัน คนบางคนตื่นเช้าค่ะ
เจ็ดโมงเช้า ไอ้แหนมนั้นเอง
เพื่อนนี่จะตาย แต่ตื่นแล้วก้ตื่นกันหมด
ก็ออกไปกินข้าว หลังจากนั้นไอ้เมย์ไปส่งไอ้แหนม
ส่วนปอไปหาน้องบ่าว (แหมเหมาะ)ที่หอสามชาย
มันก็บ่นๆ อะไรมากมาย อ่ะนะตามประสาเดะปีหนึ่ง
ตอนแรกนัดน้องๆ กินข้าวกินนมตอนบ่ายสาม
ปรากฎคนนั้นไม่ว่าง คนนี้ติดต่อไม่ได้
แล้วไง ยกเลิกไปกินข้าวสองคนกะไปป์ซะเลย
แล้วก็ตอนสาย ๆ ไปส่งน้องของไปป์ที่สถาบันการศึกษาแห่งหนึ่ง
แล้วก็ไปเดินเล่นที่คาร์ฟูล แม่ไปป์ก็ซื้อขนมให้ไว้กินเล่น
หลังจากนั้นก็นังรถกลับ อย่างปลอดภัย และเงียบสงบกว่าตอนแรกเยอะ
พอมาถึงท่ารถเชียงราย เพื่อนก็มารับ
และก็กลับไปหอนอนหลับเปงตาย
เพื่อเตรียมตัวไปทำงานในวันจันทร์
+++++++
วันจันทร์ ก็แบบว่าเปงไข้ ไม่สบาย เวียนหัว อ่อนเพลียอย่างรุนแรง หายใจไม่ออก
ลางานสิคับงานนี้ หลับทั้งวันเกือบลืมกินข้าว
วันอังคารไปทำงาน ตอนเช้าโทรบอกแม่ว่าไม่สบาย
แม่ก็เลยมาพาไปหาหมอ ก็เลยได้ทำงานแค่ครึ่งวัน
ไปหาหมอ หมอบอกว่าไม่เปงไรปกติดี
เออนะ แล้วที่เปงๆอยู่นี่ ตอแหลหรือไง
ยังไงๆ หมอก็บอกว่าไม่เปงไร
สุดท้ายจ่ายยาแก้เครียดกับ วิตามินมาให้
แม่นอนเฝ้าคืนนึง อีกวันก็ไปทามงานตามปกติ
คิดดูละกันว่า ไปเท่วจนไม่สบาย เหอๆ
ปล. มีรูปตอนขึ้นดอยตามที่แนบมาให้ดู ลองแนบครั้งแรก จะดูได้ป่าวไม่รู้นะ
คมคำคนคม
Before a man can wake up and find himself famous, he has to wake up and find himself. ก่อนที่ใครคนหนึ่งจะสามารถตื่นขึ้นมาและพบว่าตัวเองมีชื่อเสียง เขาต้องตื่นขึ้นและค้นพบตัวเองก่อน นิรนาม
July 04 ฝากให้ไปดูรูปกันนะเพื่อนๆปอตั้งกระทู้ไว้ที่บอร์ดสาขาวิชาเราอ่ะ
เพื่อน ๆ คนไหนไม่ค่อยได้เข้าบอร์ด
แวะไปดูรูปเก่าๆ ได้
ไอ้แหนมแอบบอกว่ามีพัฒนาการ
แต่จะเป้นพัฒนาการไปในทางที่ดีหรือเปล่านี่ก็ไม่รู้น่ะ
ก็จะทยอยๆ เอามาโพสให้ดูกันเรื่อยๆ
อาจจะมีขำๆ บ้าง แต่สวยๆ ไม่ค่อยมี 555+
ถ้หากใครมีรูปตาหลกๆ ก็ไปโพสกันได้นะจ๊ะ
ปล. ถึงเปรมมี่ที่รัก รูปที่เราถ่ายเล่นกันในห้องเรียน 5330 เป็นไปได้ช่วยส่งมาที่เมล์ให้หน่อยนะจ๊ะ อยากเก็บไว้เป็นคอลเลคชั่น
คำคม
The most pathetic person in the world is someone who has sight, but has no vision.
ผู้ที่น่าสมเพชที่สุดในโลกคือคนที่ตาดี แต่ไร้วิสัยทัศน์ Helen Keller เฮเลน เคลเลอร์ July 01 ไปแม่สายมาเมื่อวานไปแม่สายมาค่ะ
ก็ไปซื้ออะไรบางอย่าง
ที่เพื่อนๆเรียกร้อง
ราคาถูกครึ่งต่อครึ่งเลยอ่ะ
แต่เดี๋ยวนี้นะ
ตอนขากับจากพม่าเขามีเครื่องตรวจจับของผิดกฏหมายด้วยละ
ในมือนี่ของถูกกฏหมายทั้งนั้น
เหล้าปลอดภาษี เอ็มพีสาม คาราโอเกะ หนังชุด
นึกว่าจะไม่รอดซะแล้ว
ตอนมันกลิ้งออกมาใจหายหมด
กลัวเหล้าแตก (ห่วงอยู่อย่างเดียว)
อาศัยช่วงชุลมุน รีบคว้าของและเดินออกไป
จะว่าไปของเราก้มีนิดเดียวเลยไม่เปงจุดสนใจเท่าไหร
เพราะมีของลูกทัวร์ที่ซื้อของเปงพะเนิน
ก็เลยพอที่จะเนียนได้อยู่
เอาเปงว่าเจอกันที่มังกี้วันที่ 7 นะเพื่อนๆ
กับขวดเนี้ย
|
|
|
\|/
  และสำหรับจ๊าง เบิร์ดเดย์ด้วยนี่คับ
|
|
|
\|/
 ขวดเล็กจึ๋งเดียว
แพงอ่ะ
กินข้าวได้ตั้งสองจานนะ
+++++++++++++++++++++
ปล. สำหรับกระทู้ก่อนที่บอกว่าคิดถึง
ก็คิดถึงคนที่อ่านและกำลังคิดถึงปออยู่ไง
ง่ายๆ แค่นี้ ไม่น่าถามเลย Miss U Ja |
|
|
