PorKo's profile~~Merenwen Súrion~~PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    August 29

    เครดิตกับภาพพจน์

    ผู้หญิงจำนวนไม่น้อยลงทุนเงินทองมากมายไปกับเครื่องแต่งกายสวยเฉี่ยว เมื่อไปถึงสำนักงาน ก็สลัดรองเท้าส้นสูงสวยหรูทิ้ง สวมรองเท้าแตะฟองน้ำแทน เพราะมันสวมสบายกว่า

    ภาพที่คนภายนอกมองเห็นคือสิ่งมีชีวิตที่ดูผิดส่วน เหมือนประติมากรรมรูปนางงามที่ท่อนขาสั้นกว่าปกติ ดูไม่สวยเต็มร้อย

    ส่วนผู้ชายบางคนถึงสำนักงานแล้ว ก็ถอดรองเท้าเหลือแต่ถุงเท้า ภาพที่ทุกคนเห็นคือคนสวมสูทผูกไท เดินร่อนไปมาด้วยถุงเท้า ดูพิกล

    สถาบันสอนบุคลิกภาพทุกแห่งจึงย้ำนักย้ำหนาในเรื่องการสวมรองเท้า หลายคนฟันธงว่าเครื่องแต่งกายส่วนที่สำคัญที่สุดในร่างคือรองเท้า เพราะมันบอกตัวตนทุกอย่างของคนคนนั้น



    หลายปีในชีวิตสถาปนิกและโฆษณาทำให้ผมพบพานกับการนำเสนองานเสมอๆ การพรีเซนเตชั่นที่ดีหมายถึงรายได้ขององค์กร ประสบการณ์ที่ตามมาด้วยคือการเรียนรู้มารยาทสังคม

    การนำเสนอที่ดีไม่ได้หมายถึงแบบร่าง แนวคิดของงานที่ดีอย่างเดียว หากรวมไปถึงการแต่งกาย ความมั่นใจ อัปกิริยาของคนนำเสนองาน การอ่านสีหน้าลูกค้าให้ออก และรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่หลายคนมองข้าม เช่น การสนทนาในเรื่องทั่วไปที่ไม่เกี่ยวกับงาน ที่เรียกว่ากระบวนการ ice-breaking การเล่าเรื่องขำขัน ไม่สวมเสื้อผ้าสีฉูดฉาดที่อาจรบกวนการดูแบบ ไม่มีกลิ่นปาก ฯลฯ

    ทุกอย่างเสนอเป็นภาพรวม

    ภาพรวมที่ดีทำให้เกิดความน่าเชื่อถือต่อองค์กร แสดงถึงความเป็นมืออาชีพ และทำให้การตัดสินใจต่อผลงานนั้นดีขึ้นไปด้วย



    ในการนำเสนอเมืองที่จะใช้เป็นสถานที่จัดกีฬาโอลิมปิกแต่ละครั้ง คุณจะพบว่าคนนำเสนองานล้วนเป็นผู้ใหญ่ระดับผู้นำประเทศ เหตุผลเพราะคำคำเดียว : เครดิต

    เพราะความน่าเชื่อถือ ความจริงจัง เหล่านี้ ทำให้ผลงานที่นำเสนอ 'เข้าตากรรมการ' ง่ายขึ้น เพราะพวกเขารู้ดีว่า Good presentation is half the game

    ดังนั้นทุกครั้งที่ก้าวเดินเข้าไปในสำนักงานหนึ่งๆ มองเห็นผู้หญิงสวมชุดสวยงามเดินลากรองเท้าแตะฟองน้ำ ก็จะเข้าใจวัฒนธรรม ‘ยังไงก็ได้’ ขององค์กรนั้นๆ ทันที

    องค์กรที่ ‘ยังไงก็ได้’ มักทำงานแบบ ‘ยังไงก็ได้’

    หลายบริษัทที่ประสบความสำเร็จจึงย้ำในเรื่องหน้าตาขององค์กร ไม่ใช่เพื่อต้องการหลอกลวงคน แต่ต้องการสร้างความน่าเชื่อถือ

    คงไม่มีใครอยากใช้บริการของร้านอาหารที่พนักงานยืนแคะขี้มูก โรงพยาบาลที่หมอไม่สวมถุงมือ ร้านขายเครื่องปรับอากาศที่ร้อนอ้าว บริษัทขายโทรศัพท์ที่ต่อโทรศัพท์ไม่ติดเลย ร้านอาหารจีนที่ฝรั่งเป็นคนปรุง ร้านขายยาที่ตู้ยาตากแดดทั้งวัน ฯลฯ

    คนไข้ที่ได้ยินว่า หมอที่รักษาตนเป็นหมอที่เก่งที่สุดในประเทศ ย่อมรู้สึก 'อยากหายจากโรค' เป็นทุนสะสมในใจไว้ก่อนแล้ว ตรงข้ามหากได้ยินคนบอกว่า หมอคนนี้ผ่าตัดคนไข้ตายไปแล้วสองคน อาการอาจทุเลาช้าลง

    ใช่ เครดิต!

    เครดิตเป็นสิ่งที่สำคัญกว่าเงินทอง

    คนที่เคยโกหกหนึ่งครั้งจะเสียความน่าเชื่อถือไปตลอดชีวิต

    คนที่เคยเข้าคุกหนึ่งครั้ง ก่อให้เกิดความระแวงต่อคนที่ไม่รู้จัก

    การที่ภาพพจน์ของอาชีพนักการเมืองติดลบ ก็เพราะว่ามีนักการเมืองกระทำเรื่องเลวๆ ให้คนเห็นอย่างต่อเนื่องหลายหลายสิบปี ทั้งที่ในโลกนี้มีนักการเมืองดีๆ จำนวนไม่น้อย

    ภาพพจน์ที่ดีสร้างยาก ลบง่าย

    เพราะคนเรามักจำเรื่องดีๆ ไม่ค่อยได้


    วินทร์ เลียววาริณ
    www.winbookclub.com
    26 สิงหาคม 2549
    August 24

    คุณค่าของกระดาษแผ่นหนึ่ง

    ผมบอกพ่อว่าจะไม่เข้าร่วมพิธีรับปริญญาบัตร ผมให้เหตุผลว่า บริษัทในต่างประเทศบอกรับผมเข้าทำงานแล้ว พ่อบอกว่า "ช่างหัวมันปะไร ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แกต้องรับปริญญา"

    พ่อไม่สนใจว่าผมต้องเสียค่าเช่าชุดครุย หรือค่าใช้จ่ายเพิ่ม ยืนกรานคำเดิม "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แกต้องรับปริญญา"

    ผมกับเพื่อนคนหนึ่งตัดสินใจที่จะไม่ร่วมพิธีรับปริญญาบัตร เราไม่เข้าใจว่าทำไมการรับปริญญาจึงกลายเป็นเรื่องสำคัญนักหนา หัวใจของการเรียนคือความรู้ ไม่ใช่ชุดครุย ดอกไม้ กับกระดาษแผ่นหนึ่ง

    ดังนั้นผมจึงเข้าพิธีรับปริญญาบัตร...

    พ่อไม่ค่อยมีโอกาสออกจากบ้านมากนัก แต่ก็เดินทางไกลข้ามคืนจากต่างจังหวัดเพื่อที่จะมางานนี้โดยเฉพาะ



    ผมก้าวขึ้นเวที เดินตามแถวเพื่อนนิสิตไปทีละก้าว เมื่อเสียงเรียกชื่อของผมดังขึ้น ใจของผมเต้นเร็วขึ้น รู้สึกประหม่าเก้งก้างขณะยื่นมือออกไปรับม้วนกระดาษที่ผมใช้เวลาห้าปีในมหาวิทยาลัยแลกมา

    รูปถ่ายวันรับปริญญาติดบนผนังห้องของพ่อนานจนวันที่พ่อจากโลกไป รูปของชายหนุ่มร่างผอมก้มศีรษะยื่นมือออกรับม้วนกระดาษจากบุคคลผู้ทำให้พ่อของผมยืนยันให้ผมต้องรับปริญญาบัตร...

    พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ

    อาจจะจริง ปริญญาบัตรไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุดของการเรียน พิธีรับปริญญามีคุณค่าเพราะผู้ที่ประทานปริญญาบัตรใบนั้นให้เราต่างหาก...



    วินทร์ เลียววาริณ
    9 มิถุนายน 2549
     
     
     
    +++++++++++++++++++++++++
    เรื่องนี้นำมาจาก  http://www.winbookclub.com/
    ซึ่งเป็นนักเขียนคนโปรด
    หลายครั้งที่ถามกับตัวเอง
    หลายคนที่คนอื่นคอยถาม
    ปริญญาใบเดียวเอาไปทำไม
    และนี่ก็เป้นหนึ่งในหลายๆเหตุผลว่า
    ทำไมเราจึงต้องรับพระราชทานปริญญาบัตร
    August 06

    เกิดอะไรกะบลอคฉัน

    เปลี่ยนไป
     
    ไม่ได้แต่ง
     
    เง้อ
     
    ติดเกมส์อย่างหนักค่ะช่วงนี้
     
    เมื่อไหรจะอัพบลอคก็อัพไม่ได้
     
    เพื่อนคนไหนมีเรื่องอะไร
     
    ฝากข้อความทิ้งไว้
     
    ถ้าจะให้โทรกลับก็บอกด้วยนะค่ะ
     
    รักจ้า