PorKo's profile~~Merenwen Súrion~~PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    July 30

    นานแค่ไหนแล้วที่ไม่เคยได้เห็นสายรุ้ง

    นานแค่ไหนแล้วที่ไม่เคยได้เห็นสายรุ้งพาดผ่านบนท้องฟ้า
    นานแค่ไหนแล้วที่คุณเอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำงาน
    นานแค่ไหนแล้วที่เห็นว่ารุ้งมันมี 7 สีจริงหรือเปล่า
    นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้มองโลกกว้าง อย่างที่เคยมอง
    มันนานแล้วใช่ไหม....



    July 27

    ขายรถมือสงอสภาพเยี่ยมจ้า

    นั่งมองหน้าจอคอม แล้วก็เกิดคำถามเดิมๆว่า
    กูจะเขียนอะไรดีละเนี้ย
    ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี ก็เลยปล่อยมันไว้ไม่ได้เขียนอะไรลงไป
    วันนี้ก็ยังรุ้สึกเหมือนเดิม
    แต่ก็ต้องหาอะไรมาเขียนแล้วละ
    ไม่งั้นอาจจะโดนโวยวายมากก่านี้

    ++++++++++++++
    ตอนนี้ถักตุ๊กตาสายรหัสเสร็จละ
    แต่ยังตัดชุดไม่เสร็จ
    ขี้เกียจอ่ะ
    พร้อมกับตอนี้ถักตัวใหม่เป็นกระต่ายหูยาวสีชมพู
    ให้รินนะคุมิเพื่อนเลิฟ
    แต่ก้ยังไม่เสร็จนะแหละ
    งานคั่งค้างหนิ ถือว่าเป็นเอกลักษณ์เลยแหะ
    ทำอะไรไม่เสร็จเป็นชิ้นๆ สักอัน -*-

    +++++++++++++++++++
    ตอนนี้เป็นนานหน้าขายรถจ่ะ
    ขาย Camry 2.0G สีดำกะสีบอนด์ (สองคัน) ใหม่เช้ง เพื่งถอดป้ายแดง
    มีพรบ ประกัน พร้อมทำทะเบียนรถให้ใหม่ ไม่ย้อมแมวขายแน่นอนจ่ะ (คนขายว่างั้น)
    ราคาอยู่ที่คันละ 750,000 บาท
    ใครสนใจก็ติดต่อปอเน้อ ด่วน! ขาดหมดก็หมดกันเน้อ

    +++++++++++++++
    หมดเรื่องอัพละ เหนื่อย หิวข้าว





    July 05

    06072008








    +++++++++++++++++++++++++++++++++++







    June 29

    รักสาม (ต้อง) เศร้า ? เออ...ทำไม?

    เป็นบทความของคุณนพพร ชูเกียรติศิริชัย
    เป็นการวิจารณ์หนังเรื่อง รัก/สาม/เศร้า
    โดยการใช้สมการ E=mc2 มาเป็นตัวแปรหักเห ในการแสดงความคิดเห็น
    อ่านแล้วรู้สึกแตกต่าง เลยเก็บมาฝากอยากให้ได้อ่านกัน
     
    ปล. ปอยังไม่ได้ดูเรื่องนี้ คิดว่าจะไม่ไปดูในโรงฯ กลัวร้องไห้ Y-Y
    รอเป็นหนังแผ่นก่อนละกันนะ
     
    ++++++++++++++++++++++++++++
     

    ถ้าหาก E เท่ากับ EMOTION (อารมณ์ รัก โลภ โกรธ หลง และ อื่นๆ),
    M เท่ากับ MAN (มนุษย์ไม่ว่าหญิง ชาย และอื่นๆ) และ
    C เท่ากับ CLOCK (ซึ่งหมายถึงระยะเวลา)
    จากสมการ E=mc2คุณคิดว่า ‘จำนวนของบุคคล' ที่เหมาะสมกับ ‘ความรัก' จะเท่ากับเท่าไหร่?

    รัก/สาม/เศร้า ตามสมการ รัก/สอง/สุข และเวลาแค่ไหนถึงจะพอสำหรับ ‘รัก'

    ‘รัก/สาม/เศร้า' เป็นเรื่องราวของเพื่อนรักสามคน ที่ ‘แอบรัก' กัน ในฐานะที่มากกว่าเพื่อน
    ‘น้ำ' แอบรัก ‘พายุ' ‘พายุ' แอบรัก ‘ฟ้า' โดยที่ตัวฟ้าเองก็ไม่เคยรับรู้มาก่อนเลยว่าพายุแอบรักตนเอง (และก็ไม่เคยรับรู้เช่นกันว่าเพื่อนรักของตนอย่าง ‘น้ำ' ก็แอบรักเพื่อนรักอย่าง ‘พายุ' เหมือนกัน)
    ตาม สมการความรักเป็นเรื่องของคนสองคน จึงไม่ยากที่ ‘คนป่วย' ผู้ปรารถนาความรักอย่าง ‘ฟ้า' จะตกหลุมรัก ‘ผู้ดูแล' อย่าง ‘พายุ'

    แต่ เมื่อฟ้ารับรู้ว่าเพื่อนรักอย่าง ‘น้ำ' แอบรัก ‘พายุ'
    สมการความรักระหว่าง ‘ฟ้า' กับ ‘พายุ' จึงถูกรบกวนด้วย ‘ความเป็นเพื่อนของน้ำ'
    และด้วยเหตุผลที่ว่า ‘เวลาชีวิต' ของเธอนั้นเหลือน้อยลงทุกที ‘ฟ้า' จึงคิดว่าคงเป็นการเปล่าประโยชน์ที่เธอจะนำพาความรักของพายุไปกับเธอ
    เธอจึงตัดสินใจลบตนเองทิ้งจากสมการความรักระหว่าง ‘น้ำ' กับ ‘พายุ'
    ด้วยความมุ่งหวังว่า หากไม่มีเธอสักคน สมการความรักระหว่างเพื่อนรักของเธอจะสมบูรณ์ขึ้น

    แต่การหายตัวไปของ ‘ฟ้า' กลับไม่ได้ช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้น
    เพราะทุกคนต่างก็ต้องสูญเสียส่วนหนึ่งของความรู้สึกดีๆ (รวมถึงตัวของฟ้าเอง)
    ‘น้ำ' จึงตัดสินใจที่จะออกตามหา ‘ฟ้า' และตัดสินใจที่จะลบตนเองออกจากสมการความรักระหว่าง ‘ฟ้า' กับ ‘พายุ'
    แต่นั่นกลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความรักระหว่าง ‘พายุ' และ ‘น้ำ' ในวันที่ ‘ฟ้า' ได้จากลาโลกนี้ไป

    จากเรื่องราวทั้งหมดของ รัก/สาม/เศร้า

    หาก E หมายถึง ‘ความรัก' M หมายถึง ‘ฟ้า' และ C เท่ากับ ‘ระยะเวลาที่เหลืออยู่' น้อยนิดของ ‘ฟ้า'
    ค่าความรักของ ‘ฟ้า' จึงยิ่งใหญ่และงดงาม (แม้จะเป็นเพียงช่วงระยะเวลาสั้นๆ)

    หาก E หมายถึง ‘ความรัก' M หมายถึง ‘พายุ' และ C หมายถึงระยะเวลาที่เปลี่ยนแปลง
    ค่าความรักของ ‘พายุ' จึงอาจผันแปรและเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา

    และหาก E หมายถึง ‘ความรัก' M หมายถึง ‘น้ำ' และ C หมายถึงระยะเวลาส่วนหนึ่งของชีวิตที่ยังยึดมั่นในความรัก
    ค่าของความรักของน้ำ จึงยังมั่นคงเสมอต่อ ‘พายุ'

    เพราะฉะนั้นจากสมการ E=mc2 ก็จะทำให้เรา รับทราบว่า ‘ความรัก' นั้น สัมพันธ์กับ ‘บุคคล' และ ‘กาลเวลา' เสมอ

    " ความรักมันมีปัญหา เพราะเราอยากได้ อย่างเช่นเรารักใครแล้วเราก็อยากได้รักกลับมา ซึ่งมันคือจุดเริ่มต้นของความเจ็บปวด
     มันเป็นความรักที่เอาแต่ได้ ไม่เคยคิดว่า เฮ้ย เธอรักเขาเหรอ เธอไปกับเขาเถอะ เราไม่เคยคิดแบบนั้น แล้วเราคิดว่าการคิดแบบนั้นมันไม่ใช่
    แต่ ณ วันนี้ หนังเรื่อง รัก/สาม/เศร้า ไม่ได้คิดแบบนั้น ทุกคนมีแต่ให้ ทุกคนแย่งกันให้ ถามว่าในชีวิตจริงมีไหม บอกไม่ได้ ไม่กล้าฟันธง
    นี่เป็นความรักในอุดมคติที่หายาก แต่เราเชื่อว่ามันมีอยู่จริง เราเลยทำหนังออกมาให้คนดูสัมผัสว่ามันก็มีความรักแบบนี้อยู่นะ"
    (บางส่วนจาก บทสัมภาษณ์ ยุทธเลิศ สิปปภาค.นิตยสาร Starpics.No.728 1 June 2008)

    ส่วน ตัวของข้าพเจ้าเอง ไม่แน่ใจว่า ‘มนุษย์' (ซึ่งหมายรวมถึงตัวของข้าพเจ้าเอง)
    ถูกทำให้เชื่อว่า ‘ความรัก' ที่สมบูรณ์แบบและเหมาะสมจะต้องประกอบด้วย ‘คนเพียงสองคน' ตั้งแต่เมื่อไหร่

    แต่ที่แน่ๆ เรื่องราวแบบที่เราเรียกกันว่า ‘รักสามเส้า' นั้นกลับกลายเป็นพล็อต (plot) ยอดนิยมของเรื่องสั้น นวนิยาย ละครเวที ละครทีวี
    รวมไปถึงภาพยนตร์เกือบทั่วโลก (บางทีอาจจะนิยมมากกว่าความรักแบบที่มีคนเพียงสองคนด้วยซ้ำ)

    ใคร หลายคน (ซึ่งรวมถึงตัวของข้าพเจ้า)
    มักจะปฏิเสธในการก้าวเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของความรักที่ประกอบด้วยจำนวนคน มากกว่า 2
    ทั้งๆ ที่ในความเป็นจริงยังมีผู้คนอีกจำนวนมากบนโลกใบนี้ที่มองว่า ‘ความรัก' ที่สมบูรณ์แบบไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนของบุคคล

    ‘รัก/สาม/เศร้า' ในแบบของยุทธเลิศ สิปปภาค
     จึงทำให้ข้าพเจ้าเกิดคำถามว่า หากไม่ใช่สังคมที่ถูกทำให้เชื่อว่า ‘ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน' ‘รัก/สาม (ยังต้อง) เศร้าอยู่ไหม?'

    ส่วน คำตอบอีกมากมายนั้นอยู่ที่ตัวของคุณทุกๆ คน
    เพราะ"เป็นไปได้ที่เราจะอธิบายทุกอย่างด้วยวิทยาศาสตร์
    แต่มันคงดูไร้สาระ ไร้ความหมาย เหมือนกับการอธิบายเพลงซิมโฟนีของเบโธเฟ่นว่าคือความแปรผันของคลื่นเสียง"

    ที่มา: http://blogazine.prachatai.com/user/cinemania/post/986

    June 24

    คิดถึงมึงว่ะ

    ปอกำลังคิดถึงเพื่อนผู้ชายคนหนึ่ง
     
    (เพื่อนจริงๆ อย่าคิดอะไรมาก)
     
    ไม่ได้คุยกันมาจะครึ่งปีแล้วละ
     
    ตอนนี้มันไม่ได้อยู่ในพื้นแผ่นดินไทย
     
    (อยู่เมืองนอกโน้นนนนน)
     
    ไม่รู้เมื่อไหรจะได้เจอกันอีก
     
    แต่อยากบอกมันเหลือเกินว่า "คิดถึง"
     
     
     
     
    May 27

    ตุ๊กตาหมีจ้า

    อวดชาวบ้านเขาไว้เยอะ
    ว่ากำลังถักตุ๊กตา
    เลยมีแต่คนอยากเห็น
    วันนี้เสร็จแล้วแต่...
    หมีหน้าตาไม่ค่อยเหมือนหมีเลยแหะ
    แขนขาก็ประกอบติดแบบแปลกๆ
    ขาสองข้างไม่เท่ากัน -*-
    เอาเหอะตัวแรกได้แค่นี้ก็บุญแล้ว
    กว่าจะประกอบมาเป็นตัวได้แทบกระอัก
    แต่ยังไม่ได้ตัดชุดให้น้องหมีเลยอ่ะ
    ไปดูเวอร์ชั่นตัวเปลือยๆก่อนละกันนะ
     
    โดยรวมดูดี หุหุ
     
     
     
     
    จะมองทางซ้ายก็ดูดี
     
     
     
     
     
    จะมองทางนี้ก็เข้าตา (เข้าข้างตัวเองเข้าไป)
     
     
     
     
     
     
    ยอมรับว่าfozzil เจ้าของบล็อควิธีทำตุ๊กตา นายเก่งจิงๆสอนคนไม่เป็นเลยจนทำได้
    ส่วนใครอยากได้ตัวต่อไป
    เอ่อ....
    คิวยาวค่ะ รอไปก่อนเนาะ เหอๆ
    ขนาดอีนี้ทำไม่เป็นนะ ก็เสนอตัวทำให้ชาวบ้านเขาไปทั่ว
    ตอนนี้เลยนั่งถักจนเจ็บมือไปเลย สมน้ำหน้าตัวเอง
    รอดูคอลเลคชั่นหน้าค่ะ
    ว่าจะทำเป็นตุ๊กตาแบบลักษณะคน (จะเป็นคนไหม)
    โดยเหยื่อคือน้องรหัส
    แล้วจะเอามาให้ยลกันนะ หุหุ
     
     
     
    +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
     
    แถมคอลเลคชั่นพอทเทต ณ ท่าช้าง
     
           
    แสงโสมบักเกตสองเหยือกของจ๊างและไปป์
    ส่วนปอโกะน้ำเปล่ากะเป๊บซี่อย่างละขวด
    ใครจะเมากว่ากัน 555+
     
     
    น้องหมีก็อยากแจม
    เลยเมาหัวทิ้มบ่อ
     
     
    เวลาเมาเราไม่ควรอาละวาด หรือเมาแล้วขับนะ
    เพราะอาจถูกจับแบบนี้ได้
     
     
     
    แล้วเด๋วก็มาทำหน้าเศร้าอีก
    ทำตัวเองทั้งนั้น
     
    555+
     
    Photo by pipe> porko> Jhang
    Model by Bear doll
     
    May 20

    ANNA SUI "Secret wish"

    อารมณ์อยากอวดน้ำหอม
    เผอิญวันนี้ไปเอาพัสดุที่เพื่อนส่งให้มา
    เป็นน้ำหอมของ ANNA SUI กลิ่น Secret Wish
    มันบอกว่าเป็นของขวัญวันเกิด
    แหม ล่วงหน้าสองเดือนเชียวนะ
    555+
    ยังไงก็ขอบใจมากๆ
    มาดูแต่ละส่วนของกล่องกันเหอะ
    กล่องชั้นแรก ไม่นับกล่องพัสดุและถุงห่อ
     
    ดูใกล้
    ด้านใน
     
    มีซองใส่อีกชั้น
     
    กล่องสีเขียวอมฟ้า
     
    ข้างในขวดน่ารักเชียว
     
    ข้อมูลเกี่ยวกับน้ำหอม
     

    Secret Wish

    Designer: Anna Sui Olfactive Group: Floral Fruity
    Secret Wish is fairy-like perfume for all those who believe in fairytales.
    Poetic and very feminine style of American designer Anna Sui reflected in her perfumes.
     Secret Wish is a pleasing fruity fragrance.
    The first notes are fresh and juicy: lemon, melon, tagette, peach, pineapple, and black currant.
    They are followed by floral accord and elegant woodsy notes of white cedar, sandalwood, amber and musk.
    Secret wish is a blue-green colored perfume, captured in a transparent bottle with stopper that reminds of Tinkerbell.
    The perfume was created by Michel Almairac of Robertet in 2005.
     
     
    May 06

    ท่องเที่ยว

    หลังจากฉลองรับปริญญาก็เกือบจะเรียกว่าเลิกเที่ยวกลางคืนเลยทีเดียว

    ใครชวนไปไหนไม่ไป ไม่ว่าง ไม่พบเจอผู้คน

    แต่ก็มาตะบะแตกวันที่สอง พฤกษภาที่ผ่านมา

    ครบรอบสามเดือนเป๊ะๆ

    ทำอย่างกะงดเหล้าเข้าพรรษาเลยทีเดียว

    ก่อนไปดื่มก็ปดูหนังเรื่อง สี่แพร่งกะคุงเพื่อน

    มีการบอกงั้นๆๆ นะ ไม่กลัวเท่าผีคนเป็น

    ก็ไปนั่งกินกันที่ร้านท่าช้าง หมาใจดำไปเหยือกนึง กะ สปายอีกขวด

    กลับหอมาก็หลับไป และเกิดอาการรั่วตอนตีสี่

    ดันหลอนหนังผีนอนไม่หลับ

    เลยลุกมาเปิดไฟ นั่งเล่นเอ็มจนถึงตีห้า

    แล้วก็เปิดไฟนอนอยู่อย่างงั้นแหละจนเที่ยง - -"

    คืนต่อมาหมดแรง เพราะตอนกลางวันไปอบรมมาเลยไม่ได้ไปกินเหล้าปั่นที่นัดกับพี่ไว้

    ไม่งั้นจะกลายเป็นวันหยุดยาวที่เที่ยวแม่งทุกวัน

    วันอาทิตย์กะว่าจะไม่ออกไปไหน นั่งกินสุกี้กันอยู่ที่บ้านแล้วก็นอน

    เผอิญุคุงเพื่อนว้อนท์อยากเท่ว

    แต่ไม่อยากไปกะกิ๊ก นั้นๆๆ

    เลยพากันไปแด๊นซ์ๆ กันที่มังกี้กะพวกพี่ๆ

    เหล้าฟรีแบบกินง่ายเมาง่าวอีกแล้ว

    absulute Vodka 2 ขวด หมดไป

    ไอ้ปอกลับมาหอก็เมาอีกแหละ

    กลับมายังมีหน้ามานั่งออนเอ็มเช็คhi5

    เพื่อนก็เลยโทรมาหา

    แต่เอาจิงๆเหอะ ตอนนี้จำไม่ได้ว่าคุยอะไรไปมั้ง

    แต่จำได้แค่ประมาณว่า กูรั่วอีกแล้ว

    ทำอะไรไปอภัยให้ด้วยนะค้าฟ



    ปล. สุราเป็นสิ่งเสพย์ติดไม่ควรดื่มบ่อย เพราะมันเปลืองนะจ่ะ
    April 28

    เงินเดือนอยู่หนใด

    เงินเดือนอ่ะ
    ความจริงมันต้องออกเมื่อวันที่ 25 ที่ผ่านมา
    แต่ ณ วันนี้ 28 ....
    มันยังไม่ออก
    ง่า...
    เอาไรแดกเนี้ย
    ตัวลีบ ตัวกรอบหมดแล้ว
    เงินเดือนจ๋า ออกเร็วๆ หน่อยจิ
    แงๆๆๆ
     
     
    ++++++++++++
    อัพเดต
     
    เงินเดือนเข้าแล้ว
     
    ฮิ้ว....จ่ายหนี้จ่ายสิน
     
    555+
    April 24

    ไร้สาระไปวันๆ

    อยากทำอะไรสักอย่างที่ดูเป็นประโยชน์ต่อตนเอง
    จะทำอะไรดีหว่า
     
    อยากไปเรียนภาษาก็ขี้เกียจ
    อยากไปค่ายก็ไม่มีเวลา
    (เวลากลับบ้านยังไม่มี)
    อยากไปเมืองนอก ก็ไม่มีตังค์
    อยากเรียนต่อก็ไม่มีตังค์
     
    แต่วานแพลนไว้ว่าจะเรียนตรีอีกตัว
    ว่าจะเรียนเป็นครูอนุบาลหรือไม่ก็ครูประถม
    คิดอยู่ๆๆๆๆๆ
     
    คงต้องรออะไรลงตัวอีกสักพักใหญ่ๆ
     
     
     
    ชีวิตช่วงนี้กิน นอน ดูหนัง หลับ อากาศภายนอกไม่ค่อยจะได้สัมผัสเลย
    เที่ยวกลางคืน ห่างหายไปได้จะสามเดือนละ
    ดูเป็นเด็กดีสุดๆ
    อยากไปทริปเที่ยวใกล้ๆ แบบนั่งรถไฟไปลำปาง อะไรเงี้ย
    หุหุ
    แต่ยังไม่ได้ชวนใคร ไม่รู้จะไปเที่ยวตรงจุดไหนด้วยอ่ะ
    ได้แต่คิดๆๆๆๆ
     
    สภาพอากาศร้อนสุดๆ แต่ช่วงนี้ฝนตกมาได้สองวันละ
    นอนสบายมาหน่อย
     
    สภาพจิตใจ สับสน วุ่นวาย หายใจไม่ออก (เกี่ยวกันไหม) -*-
     
    March 17

    ว่างๆๆๆๆ

    ไม่อัพนาน
    จนเพื่อนๆหายหมด
    ก็วันนี้ว่าง
    เซิร์ฟเวอร์ของเวบที่ทำงานลงข้อมูลล่ม
    เข้าไมได้
    เลยนั่งเอ๋อทั้งวันเลย
    เล่นเนททั้งวัน เหอๆๆ
    แต่ก็หวัดแดกอีกแล้ว
     
    เซ็งชีวิตดีแหะ
    เอารูปมาลงเรื่อยๆได้ละ
    เพราะตอนนี้ใช้ระบวินโดว์ไลฟ์แกลลอรี่
    เร็วขึ้นเยอะเลย
    แต่ตอนรแกอาจจะงงกันนิดหน่อยๆ
    เพื่อนๆ ถ้าว่างก็หามาลงมาใช้ซะนะ
    November 22

    อัพใหม่ ที่อยู่ใหม่และที่ทำงานใหม่

    ไม่ได้อัพมานานแสนนาน
    ตอนนี้ปอย้ายมาอยู่เชียงใหม่แล้วนะ
    พร้อมอัพเดตกับงานใหม่เผื่อใครไม่รู้เนาะ
    บรรณารักษ์เหมือนเดืมแต่ย้ายมาทำของมหาลัยเชียงใหม่
    ห้องสมุดค่อนข้างใหม่ก็เลยยุ่งๆอยู่
    แต่ก็รู้สึกว่าโอเคกว่าที่เก่านะ
    เพิ่งทำงานไดสามอาทิตย์เอง
    ยังไงเพื่อนๆก็เป็นกำลังใจให้กันต่อๆไปน่ะจ๊ะ
     
    ๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙
    สภาพอากาศตอนนี้
    แปรปรวนค่ะเกิดจากภาวะโลกร้อนแน่ๆ
    เด่วฝนตก เด่วหนาว เด่วร้อน
    ไม่ใช่จิ้งจกน่ะจะได้ปรับเปลี่ยนตัวเองได้ง่ายๆ
    แต่ก็รู้สึกว่าตัวเองเหมือนพวกงูพวกหมีอ่ะ
    เวลาหนาวๆก็รู้สึกเหมือนอยากจำศีล
    แบบหลับอยู่ตลอดเวลา
    วันเสาร์ที่ผ่านมาก็หลับอยู่ทั้งวัน
    ตื่นมาแล้วก็หลับกินแล้วก็หลับ
    ไม่รู้เพราะอากาศหนาว หรือเราขี้เกียจกันแน่เนาะ
    (เพื่อนหลายคนอาจจะกำลังบอกว่าอันหลังแน่เลย)
     
    ฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿
     
    ช่วงนี้งานเทศกาลอะไรของเชียงใหม่เยอะมาก
    มันก้สนุกดีอ่ะนะที่มีงานเยอะๆแต่....
    มันเปลืองตังค์ รถติด และคนเยอะ
    สภาพแบบนี้ออกแนวเบื่อๆ
    ไม่ค่อยชอบเท่าไหร
    แต่ก็คงต้องทนต่อไป
    จะไปทำอะไรได้ฟ่ะ
    นอกจากทน
     
    ๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙
     
    ใกล้รับปริญญา เขก็เริ่มปลูกดอกไม้กันแล้วละ
    ยังไม่เหงดอกไม้หรอกนะ เหงแต่กำลังพรวนดิน
    แต่ตรงหน้ามอ ปลูกเฟื่องฟ้า เห็นแล้วอึ้ง
    ทุกปีปลูกดอกสวงาม ปีนี้ดอกเฟื่องฟ้า
    แอบซีด ถ่ายรูปมันจะสวยไหม
    คนมันก็ไม่สวยอยู่ละ วิวดันไม่สวยอีก คงดับอนาถ
    ตื่นเต้นกับรับปริญญา เกิดซ้อมผิดพลาดขึ้นมาคงแย่
    ยังไม่ได้หาคนแต่งหน้าทำผมเลย
    เด่วต้องสั่งจองรูปอีก แพงชะมัดเลย
    เงินทองหายาก แต่ไปง่ายจังเลยวุ้ย
     
    ๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒
     
    ช่วงนี้มีแต่คนถามเรื่องแฟน
    ก็ไม่มีเหมือนเดิม 555+
    หาแฟนสักคนไม่ได้หาง่ายๆ เหมือนไปซื้อกับข้าวในตลาดนะ
    พูดอย่างกะอยากจะมีแล้วจะมีเลยงั้นแหละ
    ฮากันไป
    มีแฟนอ่ะ
    มันต้องมีเวลาต้องทุ่มเทให้
    ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่อยากคบมาแล้วก็เลิกกันไป
    มันยากนะการที่เลิกรักใครหรือจะเกลียดใครสักคนนะ
    บอกเลิกยิ่งยาก จะคบก็ยาก
    ก็ไม่เปงไรก็เปงมันไปแบบนี้แหละ
    รู้สึกดีๆต่อกัน ค่อยๆคบกันไป
    ไม่ไกลไป ไม่ใกล้ไป
    ก็ดีอ่ะ ไม่อึดอัดดี
    พูดแล้วก็เหงา สงสัยเพราะหน้าหนาวแน่เลย 555+
     
     พอแค่นี้ก่อนนะ ทำงานก่อน
    แอบอู้มาอัพ ไว้จะมาอัพชีวิตให้ฟังใหม่
     
     
    October 08

    ช่วงนี้ไม่อัพ ขี้เกียจ

    ตามนั้น ไอพอ่ะ ขี้เกียจ เรื่องเยอะด้วย
     
    แต่ยังไงก้คิดถึงเพื่อนๆ เหมือนเดิมนะ
    September 01

    วันที่เหนื่อยหน่าย และฝนพร่ำ

    ช่วงนี้ร่างกายอ่อนเพลียมากเลยอ่ะเพื่อนๆ
    พักผ่อนไม่พอหรือไงไม่รู้
    นอนก็นอนเช้านะ แต่ก็ยังเพลียๆอยู่
    ปวดตานี่สำคัญเลย
    คือไม่ได้ง่วง แต่อยากนอนหลับตาอยู่ทั้งวัน
    (มันไม่เหมือนกันนะ เข้าใจหน่อยๆๆ)
     
    แต่ช่วงนี้รับจ๊อบเยอะเลยต้องทนๆหน่อย
    ตอนเรียนวิชาวิจัยก้ไม่ลง
    เปงไงละต้องมาช่วยเขาทำสถิติ
    พิมพ์คำนวนจนตาลาย
     
    รู้สึกว่าจบมาแบบไร้คุณภาพไงไม่รู้
    ที่ต้องใช้ไม่ได้เรียนสักตัว
    วิจัยตัวหนึ่งละ  การซ่อมหนังสือตัวหนึ่งละ
    พอเขาถามแล้วเราไม่มั่นใจตอบนี่เสียความมั่นใจฟ่ะ
    เรื่องเขียนรายงานนี่ บอกตรงๆตอนนี้ก็จำไม่ได้ค่อยได้ว่าจัดรูปแบบหน้าตายังไง
    ถามมาทีนี่มึนเลยทีเดียว
    เอาล่ะๆๆ พอๆๆ บ่นมากๆ เด่วเพื่อนๆจะเบื่อ
    เอาเปงว่าชีวิตก็ต้องดิ้นรนกันไปเนาะ
     
    +++++++++++++++++++++++
    ช่วงนี้ปอไม่ได้นอนบนเตียงโดดเดี่ยวเดียวดายอีกแล้วละเพื่อนๆ
    เพราะตอนนี้ปอมีคนมานอนด้วยแล้ว
    อ่านแล้วอย่าเพิ่งคิดไปไกล
    เปงแฟนของพี่ชายนะ มาทามงานในเมืองเลยมานอนด้วย
    ก็แปลกดี ไม่ได้ใช้ชีวิตเดะหอร่วมกะครายมานาน
    แต่น้องแกพูดเก่งดี พูดเจื้อยแจ้วตั้งแต่ตื่นนอนเลยทีเดียว
    เหอๆ ทำให้หายเหงาบ้างเหมือนกัน
     
    ----------------------------------------
     
    อากาศแถวๆ บ้านๆ คุงเพื่อนเปงอย่างไรบ้างค่ะ
    แถวบ้านปอ แปรปรวนค่ะ เด่วตกเด่วแดด
    นี่แหละสาเหตุ ที่ทำให้ไม่ค่อยสบาย
    แล้วก็รู้สึกว่าแดดจะแรงมาก
    ตอนนี้แขนที่เคยขาวมันดำหมดแล้ว
    โดยเฉพาะข้อมือลงไป
    ช่วงนี้เลยต้องบำรุงเปงพิเศษ
     
    **************************
    เมื่อวานเงินเดือนออกค่ะ
    ก็เลยกระหน่ำใช้ตังค์กันแบบไม่คิดให้เหลือถึงสิ้นเดือน
    กินช้อปเที่ยว สนุกจิง แต่ทุกข์หนักตอนสิ้นเดือนทู้กที
    ดีหน่อยที่เดือนนี้รับจ๊อบเยอะ เลยพอจะรอดตัวอยู่
    ครายว่างๆ มีตังเหลือโทรมาหามั้งดิ
    คิดถึงอยากเม้าท์  แต่ตังไม่ค่อยมี
    555+
    มาส่งแมสเสจกันก้ได้ ช่วงนี้ค่าส่งมานถูกนะเพื่อนๆ
    อย่ามัวแต่ส่งให้สาวๆนะ
    แล้วไงเดือนหน้าเจอกันที่เชียงใหม่
    ไปเช่าชุดครุย ค่าเช่า 400 มัดจำ500 ค่ะ
    เผื่อครายไม่รู้ เพราะปอก็เพิ่งรู้เช่นกัน
    ส่วนครายมีตังค์ตัดก็ตามใจเน้อ เหนาะๆ 2000 เอง -*-
    *************************
     
    เอาไว้จะพยายามมาอัพเดตเน้อ
    ช่วงนี้เนทโรงเรียนช้า เล่นร้านก็ขี้เกียจ
    แต่แอบมาอ่านคอมเม้นบ่อยๆ
    ครายมาเม้นปอก็ชื่นใจ แต่อาจไม่ค่อยได้ไปตอบนะจ๊ะ
    แต่รักเหมือนเดิม เอิ้กๆๆ
     
    คิดถึงมากเท่าไหรไม่รู้ แต่ความคิดถึงมันพุ่งตรงมาจากหัวใจส่งถึงใจเธอนะจ๊ะ
     
     เสี่ยว ..........อ้วกกกกกก
     
     
     
     
    August 13

    เริ่มด้วยไม่รู้จะเขียนอะไร

    ไม่ได้เขียน๊านนาน
    อารมณืแบบพอจะเขียนก็ขี้เกียจ
    นึกเรื่องจะเขียนไม่ออก
    ช่วงนี้ก็มีเรื่องอยู่ในหัวเยอะ
    ออกสับสนหน่อยว่ากูจะเขียนอะไรก่อนหลังดี
    เอาเปงว่าอ่านๆไปอย่าคิดมาก
    นึกอะไรออกก็จะเขียนละกันนะ 
     
    +++++++++++++++++++
    ช่วงวันแม่ก็กลับบ้านมา
    ประเดิมด้วยวันที่11 โดนด่ามากมาย
    เริ่มต้นด้วยการตื่นสาย
    แค่นั้น -*-
    ไม่ได้ทำอะไรผิดเลยจิงๆให้ตาย
    ความจริงก็ไม่ค่อยสบายด้วยละ
    เลยไม่อยากตื่น
    แต่อารมณ์นั้นท่านแม่หงุดหงิดอะไรมามะรู้
    บึ้มๆ บ้านแทบระเบิด
     
    อีกวันเลยตื่นเช้าหน่อย เลยรอดตัวไม่โดนด่า
    และไม่โดนไปทั้งวันเพระแม่ไม่อยู่บ้าน
    ไปช่วยเขาทำกับข้าวที่วัดแล้วตอนเย็น
    ก็ไปจุดเทียนถวายพระพรชัย
    ก็รอดตัวไป
     
    อีกวันก็คือวันนี้แหละตื่นสาย
    แต่ไม่โดนด่า
    น่ะอารมร์คนวัยทอง ขึ้นๆ ลงๆ
     
    หลายคนเคยบอกว่าบ้านคือที่มีความสุขที่สุข
    ไม่ว่าจะไปไหน ยังไงก็ต้องลับมาที่บ้าน
    แล้วถ้าบ้านไม่ใช่ที่มีความสุขที่สุด จะทำไง???
    ++++++++++++++++++
     
    3วันที่ผ่านมา (11-13) ดูหนังมาราธอน
    เพื่อนๆต้องเข้าใจหน่อยว่า
    โรงหนังของเชียงรายมีแค่2โรง
    และฉายเน้นเปงพิเศษสำหรับหนังไทย
    สาด.........
    กว่ากูจะด้ดูหนังฝรั่งก็ต้องรอจนเปงหนังแผ่น
    รายนามชื่อเรื่องก้มีดังนี้
     
    1. Charlotte's Web(แมงมุมเพื่อนรัก)
     
     
    2. 300 (300 ขุนศึกพันธุ์สะท้านโลก)
     
    3. the pursuit of happyness (ยิ้มไว้ก่อนพ่อสอนไว้) 
     
     
    4. eragon
     
    ส่วนอีกสองเรื่องจำไม่ได้ว่าชื่ออะไร
    เข้าใจนิดนะว่าปอความจำสั้น
    ดูด้วยอารมณ์แบบว่าตายกันไปข้างหนึ่ง
    สังเกตว่าหนังคนละอารมณ์หมดเลย
    อาจจะปรับอารมณ์ไม่ค่อยจะทัน
    +++++++++++++
     
    ชาวงนี้นับเวลาถอยหลังจะลาออกจากงาน
    ครายมีงานอะไรก็ช่วยแจ้งด้วยนะ
    ไม่ท้อ แต่ทนไม่ค่อยไหวกับคนที่ทำงาน
    ทำด้วยทุวันหรือนานๆไป ปออาจจะเปงประสาทได้
    อยากไปอยู่เชียงใหม่
    ยังไงก็จะไปหาแถวนั้นก่อน
    ไม่ได้ยังไงก็ค่อยว่ากันอีกที
     
    ++++++++++++++++
     
    วันที่มาโพสเนี้ย
    ไม่สบายอีกแล้ว
    เปงหวัดน้ำมูกไหลเลย
    ฮาๆๆๆ
    สังเกตไหม
    ว่าตอนมาโพสทีไรไม่สบายทุกที
    อารมณ์คงอยากมาอ้อนคนอ่านละมั้ง
    กิกิกิ
     
    รักเพื่อนๆ มากนะจ๊ะ จุ๊บๆ
    July 16

    วันชื่นคืนสุข ณ เชียงใหม่ (รึป่าว)

    อย่างได้บอกๆ กันไปแล้ว
     
    ว่าจะไปเท่วมาราธอน ที่ เชียงใหม่
     
    ก็ได้ไปสมใจอยาก ออกแนวเหนื่อยๆ
     
    กลับมาก็เปงไข้เลย เวงของกำแท้ๆ
     
    แต่ก็หายดีแล้วคับไม่ต้องเปงห่วงนะพี่น้อง
     
    ****************
    เริ่มการเดินทางจากการเลิกงานแล้วไปขึ้นรถที่ท่ารถเมล์เชียงราย
     
    ฝนก็ทำท่าจะตก (ก่อนหน้านั้นมันตกมาแล้วสองรอบ)
     
    อาจจะเปียกขึ้นรถแหะคิดในใจ แต่ก็รอดไปได้อย่างหวุดหวิด
     
    พอขึ้นรถก็กะว่าจะหลับให้สบายอารมณ์ซะหน่อย
     
    ไอ้คนข้างหลังก็คุยโทรศัพท์เสียงดัง มะใช้แค่ประเด่วประด๋าวนะ
     
    พี่ท่านเล่นคุยตั้งแต่ก้าวขึ้นรถ จนพี่แกลงรถ
     
    ยกเว้นแค่ตอนไม่มีสัญญาณแค่นั้นแหละ ที่พี่แกจะหยุด
     
    เหนื่อยก็เหนื่อย เพลียก็เพลีย นอนก็ไม่ได้นอน
     
    สุดท้ายก็เลยอ้วกค่ะ แต่อ้วกแบบไม่มีอะไรอ้วกอ่ะ
     
    ถ้าเพื่อนๆ คนไหนเคยมีอาการแบบนี้คงเข้าใจว่าทรมานมากแค่ไหน
     
    อยากหันหลังไปด่าเหมือนที่เพื่อนๆ บอกเหมือนกันนะค่ะ
     
    แต่อารมณ์นั้น ทรมานสังขารตัวเองไงไม่รู้
     
    และถ้าหันไปคงเวียนหัวอีกแน่ๆ ชีวิตอันรันทด
     
    และในที่สุดก็ถึงอาเขต แม่งได้หลุดพ้นจากไอ้เชี่ยนี่สักที
     
    นั่งรอไปป์มารับประมาณ 15 นาที แล้วก็ไปหาอะไรกิน
     
    ก็ไปกินข้าวหมกไก่ แถวช้างเผือก
     
    เจอเดะปี 1 วิจิตร มานั่งด้วย (ที่นั่งมันเต็มอย่าคิดมาก)
     
    มีเรื่องฮา เราก็แบบเหงน้ำซุปถ้วยเดียว
     
    กลัวน้องเขาไม่กล้ากินด้วย ก็เลยสั่งเพิ่มอีกด้วย
     
    ปรากฎว่าน้องเขาไปเอามาอีกถ้วย
     
    คราวนี้โต๊ะก็เลยเต็มไปด้วยน้ำซุป (แอบฮา)
     
    หลังจากนั้นก็ไปหลับไปนอนหอไอ้เมย์
     
    ขอบคุงเพื่อนมาก กว่าจะได้นอนก็เที่ยงคืน อีกวันต้องตื่นเช้าอีก จะบ้าตาย
     
    @@@@@@@@@@@@@@@@@@
    อีกวันตื่น หกโมงกว่าๆ มั้งจำไม่ได้แล้ว
     
    แล้วก็เวิ้นๆ กัน รอคนนั้นคนนี้ รอซื้อข้าว รอนั่นรอนี่
     
    กว่าจะออกเดินทางได้จริงๆ ก็เก้าโมง
     
    ก็เดินกันได้สักห้าโลแหละ ที่เหลือไม่ไหวแล้วต้องเก็บแรงไว้ตอนกลางคืน
     
    เสียค่ารถไปสี่สิบบาท รถติดโคตร ต้องเดินต่อ แล้วก็เจอรถเพื่อนจ๊างก็เลยติดรถขึ้นไปด้วย
     
    พอไปถึงก็เวลากินข้าวแล้ว แต่ข้าวยังเดินทางมาไม่ถึง
     
    (ไอ้แหนมมันนั่งรถไปกะที่รักมันและข้าวก้อยู่นั่น)
     
    เลยกินข้าวก่อนเลย ร้านแถวนั้นแหละ
     
    หลังจากนั้นก็ทำท่าเหมือนจะขึ้นไปไหว้พระธาตุ แต่สุดท้ายไม่ได้ไป
     
    ไม่เข้าใจเหมือนกันว่างั้นจะไปกันทำไม
     
    แล้วก็นั่งรถลง รถที่รักไอ้แหนมแหละ
     
    ก็เก็บตก น้องๆ ได้ตามรายทาง  (พี่ๆ เข้าใจว่ามันเหนื่อย)
     
    หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน ไปหลับไปนอน
     
    !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
     
    หลังจากนั้นปอก็เข้าไปหาพี่กอล์ฟในตอนเยงๆ หลังจากหลับได้พอประมาณ
     
    พี่กอล์ฟไม่ค่อยสบาย ตอนนี้ไม่รู้ว่าดีขึ้นอ่ะยัง
     
    ก็ขอให้หายไวๆ นะ
     
    พี่กอล์ฟที่แสนจะใจดี ก็พาไปกินอาหารญี่ปุ่น (ที่ค่อนข้างลึกลับ)
     
    แต่อร่อยสุดๆ ราคาประหยัดด้วย
     
    ต่อจากนั้นก็ไปซิมบาร์
     
    แรดๆ ตามประสา
     
    เปงการฉลองวันเกิดให้ปอ กะจ๊าง
     
    เกิดห่างกันวันนึงเลยฉลองพร้อมกันไปเลย
     
     ไปป์ทำการจะเซอร์ไพรเค้ก อีกแล้ว
     
    แต่บังเอิญปอออกไปโทรศัพท์แล้วเหงซะก่อน
     
    ไปป์กะนุ่นเลยเซ็ง
     
    แต่ก็ยังจะเซอร์ไพร
     
    คนนี่ดูกันเต็มเลย
     
    ยังไงก็ขอบใจเพื่อนมากๆนะ รักพวกแกเสมอเลย
     
    หลังจากแรดมาได้ถึงตีหนึ่งกว่าๆ ก็กลับไปหลับไปนอน
     
    แต่กว่าจะได้นอนก็ตีสาม (โอ้วววว ..... พระเจ้า)
     
     
    +++++++++++++++
    เช้าของอีกวัน คนบางคนตื่นเช้าค่ะ
     
    เจ็ดโมงเช้า ไอ้แหนมนั้นเอง
     
    เพื่อนนี่จะตาย แต่ตื่นแล้วก้ตื่นกันหมด
     
    ก็ออกไปกินข้าว หลังจากนั้นไอ้เมย์ไปส่งไอ้แหนม
     
    ส่วนปอไปหาน้องบ่าว (แหมเหมาะ)ที่หอสามชาย
     
    มันก็บ่นๆ อะไรมากมาย อ่ะนะตามประสาเดะปีหนึ่ง
     
    ตอนแรกนัดน้องๆ กินข้าวกินนมตอนบ่ายสาม
     
    ปรากฎคนนั้นไม่ว่าง คนนี้ติดต่อไม่ได้
     
    แล้วไง ยกเลิกไปกินข้าวสองคนกะไปป์ซะเลย
     
    แล้วก็ตอนสาย ๆ ไปส่งน้องของไปป์ที่สถาบันการศึกษาแห่งหนึ่ง
     
    แล้วก็ไปเดินเล่นที่คาร์ฟูล แม่ไปป์ก็ซื้อขนมให้ไว้กินเล่น
     
    หลังจากนั้นก็นังรถกลับ อย่างปลอดภัย และเงียบสงบกว่าตอนแรกเยอะ
     
    พอมาถึงท่ารถเชียงราย เพื่อนก็มารับ
     
    และก็กลับไปหอนอนหลับเปงตาย
     
    เพื่อเตรียมตัวไปทำงานในวันจันทร์
     
    +++++++
     
    วันจันทร์ ก็แบบว่าเปงไข้ ไม่สบาย เวียนหัว อ่อนเพลียอย่างรุนแรง หายใจไม่ออก
     
    ลางานสิคับงานนี้ หลับทั้งวันเกือบลืมกินข้าว
     
    วันอังคารไปทำงาน ตอนเช้าโทรบอกแม่ว่าไม่สบาย
     
    แม่ก็เลยมาพาไปหาหมอ ก็เลยได้ทำงานแค่ครึ่งวัน
     
    ไปหาหมอ หมอบอกว่าไม่เปงไรปกติดี
     
    เออนะ แล้วที่เปงๆอยู่นี่ ตอแหลหรือไง
     
    ยังไงๆ หมอก็บอกว่าไม่เปงไร
     
    สุดท้ายจ่ายยาแก้เครียดกับ วิตามินมาให้
     
     แม่นอนเฝ้าคืนนึง อีกวันก็ไปทามงานตามปกติ
     
    คิดดูละกันว่า ไปเท่วจนไม่สบาย เหอๆ
     
     
    ปล. มีรูปตอนขึ้นดอยตามที่แนบมาให้ดู ลองแนบครั้งแรก จะดูได้ป่าวไม่รู้นะ
     
     
     
     
    คมคำคนคม

    Before a man can wake up and find himself famous, he has to wake up and find himself.

    ก่อนที่ใครคนหนึ่งจะสามารถตื่นขึ้นมาและพบว่าตัวเองมีชื่อเสียง เขาต้องตื่นขึ้นและค้นพบตัวเองก่อน
    นิรนาม
     
    July 04

    ฝากให้ไปดูรูปกันนะเพื่อนๆ

    ปอตั้งกระทู้ไว้ที่บอร์ดสาขาวิชาเราอ่ะ
     
     
    เพื่อน ๆ คนไหนไม่ค่อยได้เข้าบอร์ด
     
    แวะไปดูรูปเก่าๆ ได้
     
    ไอ้แหนมแอบบอกว่ามีพัฒนาการ
     
    แต่จะเป้นพัฒนาการไปในทางที่ดีหรือเปล่านี่ก็ไม่รู้น่ะ
     
    ก็จะทยอยๆ เอามาโพสให้ดูกันเรื่อยๆ
     
    อาจจะมีขำๆ บ้าง แต่สวยๆ ไม่ค่อยมี 555+
      
    ถ้หากใครมีรูปตาหลกๆ ก็ไปโพสกันได้นะจ๊ะ
     
     
    ปล. ถึงเปรมมี่ที่รัก รูปที่เราถ่ายเล่นกันในห้องเรียน 5330 เป็นไปได้ช่วยส่งมาที่เมล์ให้หน่อยนะจ๊ะ อยากเก็บไว้เป็นคอลเลคชั่น
     
     คำคม
     
    The most pathetic person in the world is someone who has sight, but has no vision.

    ผู้ที่น่าสมเพชที่สุดในโลกคือคนที่ตาดี แต่ไร้วิสัยทัศน์

    Helen Keller
    เฮเลน เคลเลอร์
    July 01

    ไปแม่สายมา

    เมื่อวานไปแม่สายมาค่ะ
     
    ก็ไปซื้ออะไรบางอย่าง
     
    ที่เพื่อนๆเรียกร้อง
     
    ราคาถูกครึ่งต่อครึ่งเลยอ่ะ
     
    แต่เดี๋ยวนี้นะ
     
    ตอนขากับจากพม่าเขามีเครื่องตรวจจับของผิดกฏหมายด้วยละ
     
    ในมือนี่ของถูกกฏหมายทั้งนั้น
     
    เหล้าปลอดภาษี เอ็มพีสาม คาราโอเกะ หนังชุด
     
    นึกว่าจะไม่รอดซะแล้ว
     
     
     
    ตอนมันกลิ้งออกมาใจหายหมด
     
    กลัวเหล้าแตก (ห่วงอยู่อย่างเดียว)
     
    อาศัยช่วงชุลมุน รีบคว้าของและเดินออกไป
     
    จะว่าไปของเราก้มีนิดเดียวเลยไม่เปงจุดสนใจเท่าไหร
     
    เพราะมีของลูกทัวร์ที่ซื้อของเปงพะเนิน
     
    ก็เลยพอที่จะเนียนได้อยู่
     
    เอาเปงว่าเจอกันที่มังกี้วันที่ 7 นะเพื่อนๆ
     
    กับขวดเนี้ย
     
                                       |
                                       |
                                       |
                                      \|/
     
     
     
     
     
     
     
    และสำหรับจ๊าง เบิร์ดเดย์ด้วยนี่คับ
     
                                       |
                                       |
                                       |
                                      \|/
     
     
     
    ขวดเล็กจึ๋งเดียว
     
    แพงอ่ะ
     
    กินข้าวได้ตั้งสองจานนะ
     
    +++++++++++++++++++++
     
    ปล.  สำหรับกระทู้ก่อนที่บอกว่าคิดถึง
     
    ก็คิดถึงคนที่อ่านและกำลังคิดถึงปออยู่ไง
     
    ง่ายๆ แค่นี้ ไม่น่าถามเลย Miss U Ja